مراقبت از سالمند با انجام یک خدمت یا یک بار مراجعه به پزشک تمام نمیشود. وضعیت جسمی و عملکردی سالمندان ممکن است در طول زمان تغییر کند و گاهی این تغییرات بهسرعت اتفاق میافتد. سازمان جهانی بهداشت نیز به این نکته اشاره میکند که تواناییهای سالمندان میتواند در برخی موارد طی مدت کوتاهی تغییر کند و سیستم مراقبت باید بتواند به این تغییرات پاسخ دهد.
فرض کنید سالمندی برای یک مشکل پزشکی به پزشک مراجعه کرده است. مراجعه انجام میشود و دارو یا توصیه دریافت میکند. اما بعد از آن چه؟ آیا وضعیت او بهتر شده است؟ آیا داروها را درست مصرف کرده است؟ آیا مشکل جدیدی ایجاد شده؟ آیا نیاز به مراجعه مجدد وجود دارد؟
بدون پیگیری، ممکن است پاسخ این سؤالها مشخص نباشد. پیگیری بخشی از Case Management است. سازمان جهانی بهداشت در مدل مدیریت مورد یا Case Management، ارزیابی، برنامه مراقبتی، سازماندهی خدمات و «پیگیری منظم و برنامهریزیشده» را در کنار یکدیگر قرار میدهد.
پیگیری منظم میتواند به شناسایی زودهنگام تغییرات وضعیت سالمند کمک کند.
پیگیری وضعیت سالمند میتواند ابعاد مختلفی داشته باشد:
-
جسمیآیا توانایی حرکتی سالمند تغییر کرده است؟
-
درمانیآیا روند درمان طبق برنامه پیش میرود؟
-
روزمرهآیا سالمند همچنان میتواند فعالیتهای روزمره خود را انجام دهد؟
-
اجتماعیآیا سالمند به اندازه کافی ارتباط و حمایت اجتماعی دارد؟
-
خدماتیآیا خدماتی که برای او برنامهریزی شدهاند واقعاً ارائه شدهاند؟
این نگاه جامع، تفاوت میان یک خدمت مقطعی و یک سیستم مراقبتی را نشان میدهد.
هدف از پیگیری این نیست که سالمند دائماً تحت نظارت باشد؛ بلکه هدف این است که تغییرات مهم بهموقع دیده شوند و در صورت نیاز، برنامه مراقبت اصلاح شود.
به بیان ساده:
مراقبت از سالمند یک رویداد نیست؛ یک فرآیند است.